 |
| อุปกรณ์ดัดแปลงจากวัสดุขาเทียม |
 |
| ใส่ผ้ายืดรองกันกดทับ |
 |
| สวมอุปกรณ์ |
 |
| สวมและตรวจสอบจุดรัด |
 |
| ปรับมุมอุปกรณ์เพื่อเพิ่มระยะยืดกล้ามเนื้อข้อต่อ |
 |
| นัดตรวจประเมินซ้ำและปรับเพื่อเพิ่มระยะยืดกล้ามเนื้อข้อต่อ |
 |
| เหยียดสุดแล้วครับ |
โดย คุณ อัษฎางค์ อรรคสูรย์ ช่างขาเทียม
วัตถุประสงค์
1 ใช้เป็นอุปกรณ์ช่วยคงองศาการเคลื่อนไหวของข้อศอก
2 ป้องกันการหดรั้งของกล้ามเนื้อ การผิดรูปของข้อต่อ
3 ยืดค้างของกล้ามเนื้อและข้อต่อที่ต้องการ
ขั้นตอนวิธีการ
ผู้ป่วยรายเรื้อรัง เช่น กลุ่มผู้ป่วยอัมพาตครึ่งซีก หรือ กลุ่มผู้ป่วยที่ใส่เฝือกเป็นเวลานาน ในภายหลังอาจมีปัญหาภาวะข้อยึดติด กล้ามเนื้อหดรั้ง เคลื่อนไหวข้อต่อนั้นๆได้ไม่สุด เกิดจากแรงตึงตัวของกล้ามเนื้อที่ไม่เหมาะสม การจำกัดการเคลื่อนไหวเพื่อวัตถุประสงค์ ในภายหลังอาจเกิดปัญหาดังกล่าวได้ ซึ่งหากไม่ได้รับการแก้ไขฟื้นฟูตั้งแต่ระยะแรกอาจทำให้เกิดความพิการผิดรูปถาวรได้
การจัดการ
1.ผู้ป่วยอัมพาตระยะแรก หรือ ผู้ป่วยหลังการถอดเฝือก ควรได้รับคำแนะนำในการช่วยการเคลื่อนไหวข้อต่อต่างๆโดยนักกายภาพบำบัดเพื่อให้ญาติช่วยเคลื่อนไหวให้
2.จัดอุปกรณ์ช่วยคงหรือเพิ่มอาสาการเคลื่อนไหวให้ผู้ป่วย โดย ปรับองศาที่ต้องการคงค้างไว้ หรือต้องการยึดเพื่อยืดเหยียด ตามแต่ละรายที่ต้องการตามเป้าหมายการฟื้นฟูสภาพ
3.แนะนำการปรับใส่ เป็นช่วงเวลา ที่นอกเหนือจากเวลาที่ญาติช่วยเคลื่อนไหวตามโปรแกรม โดยกำหนดให้ใส่อุปกรณ์อย่างน้อย 1-2 ชั่วโมง แล้วถอดเพื่อให้ญาติช่วยการเคลื่อนไหวตามปกติ
4.นัดตรวจประเมินติดตามการใช้ และปรับองศาให้เหมาะสมโดยช่างอุปกรณ์ขาเทียม ร่วมกับนักกายภาพบำบัด
