วันศุกร์ที่ 2 มีนาคม พ.ศ. 2555

 เฟื่องเรื่องเท้า

โดย คุณ นิศากร เกิดแสง นักกายภาพบำบัด


         การให้การดูแลเท้าเบาหวาน มีการปรับเปลี่ยนเพื่อให้เกิดการเรียนรู้ในกลุ่มผู้ป่วย เพื่อส่งเสริมให้ดูแลตนเองอย่างง่าย และ ช่วยเหลือกันระหว่างกลุ่ม

วัตถุประสงค์
1 เกิดการแลกเปลี่ยนประสบการณ์การดูแลเท้าในกลุ่มผู้ป่วยที่อยู่ในพื้นที่เดียวกัน
2 หาตัวอย่างจากกลุ่ม ในการดูแลเท้า หรือตัวอย่างภาวะเสี่ยงที่เท้า เป็นตัวอย่างให้กลุ่มร่วมหาแนวทางดูแลช่วยกัน

วิธีการ
1 แบ่งกลุ่มผู้ป่วยตามหมู่บ้าน เพื่อสร้างความคุ้นเคย และสมารถแลกเปลี่ยนกันได้สะดวกขึ้น
2 แนะนำกระบวนการการให้บริการ และความรู้เบื้องต้นในการดูแล ตรวจเท้า โดยนักกายภาพบำบัด
3 ให้ผู้ป่วยตรวจประเมินเท้าตนเองเบื้องต้น
4 ตรวจประเมินความเสี่ยงแผลที่เท้า และคัดกรองตัวอย่างผู้ป่วยในกลุ่มเพื่อให้ กลุ่มแลกเปลี่ยนการดูแลร่วมกัน
5 บริการแก้ไขตามปัญหาที่พบ นัดติดตามผล


การจัดการความรู้ พลังการคืนข้อมูลชุมชน เพื่อการดูแลผู้พิการแบบมีส่วนร่วม

โดย คุณอรอุมา อุมารังษี นักกายภาพบำบัดหัวหน้าฝ่ายเวชกรมมฟิ้นฟู

การดูแลผู้ป่วยเรื้อรัง ผู้พิการในชุมชน ดำเนินการโดยหลายภาคส่วน โดยแต่ละภาคส่วนมีบทบาทเฉพาะของตนเอง ซึ่งการเข้าไปช่วยเหลือเยียวยายังไม่สามารถตอบสนองความต้องการที่แท้จริงของผู้พิการได้
จึงได้ทำการศึกษาข้อมูลในพื้นที่ตัวอย่างตำบลนาดี โดยความร่วมมือของนักศึกษาทันตแพทย์ศาสตร์มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ ลงพื้นที่ศึกษาข้อมูลชุมชนเชิงลึก ในครอบครัวตัวแทนผู้พิการ 7 ครอบครัว เพื่อการวิเคราะห์
1.มุมมองที่มีต่อ “ ความพิการ “ ในความหมายของชุมชน แบ่งเป็น
  1. มุมมองแบบคนภายนอก (outsider) เช่น ผู้นำชุมชน อบต. ผู้ดูแลทางสาธารณสุข (รพสต. อสม. ทีมดูแลผู้ป่วยสหวิชาชีพโรงพยาบาล) ผู้นำด้านจิตวิญญาณ พระสงฆ์
  2. มุมมองแบบคนใน (insider) ผู้พิการ ผู้ดูแลใกล้ชิดผู้พิการ
2.การให้การดูแลช่วยเหลือ จากมุมมองทั้งสองกลุ่ม
3.ความต้องการที่แท้จริงของผู้พิการเอ
           จากข้อมูลทั้งหมดนำมาจัดเวทีคืนข้อมูลแก่ชุมชน โดยนำเสนอต่อผู้มีส่วนเกี่ยวข้องต่างๆ เพื่อหาความเชื่อมโยงในการดูแล และแนวทางภาพฝันร่วมกันในชุมชน
จากเวทีดังกล่าวได้ข้อมูลในการกำหนดแนวทางดำเนินการในชุมชนเพิ่มเช่น




1 .การมีส่วนร่วมจากพระสงฆ์ ในการร่วมเป็นทีมเยี่ยมบ้าน เพื่อให้การเยียวยาด้านจิตใจ และยึดเหนี่ยวจิตใจ
2 .การเสนอให้มีการจัดตั้งคณะกรรมการดูแลผู้พิการระดับตำบล เพื่อให้ภาคส่วนที่มีส่วนร่วมเสนอแนวทางต่อการดูแลต่อเนื่องการเสนอให้มีการจัดกลุ่มเสียงผู้พิการ เพื่อเป็นตัวแทนเสนอความคิดเห็นในที่ประชุม
3.ข้อเสนอแนะอื่นๆเพื่อการนำมาใช้ เช่น ในระบบริการสุขภาพควรจัดช่องทางพิเศษเพื่อผู้พิการ ให้คิวเร่งด่วนก่อนเนื่องจากผู้ดูแลอาจมีภาระความจำเป็นในการพามารับบริการด้วย , การเพิ่มเบี้ยยังชีพให้ตามเหมาะสมโดยให้อบต. พิจารณาเพิ่มเติม , ภาคการศึกษาส่งเสริมให้เด็กและเยาวชนมีส่วนร่วมในการฝึกการดูแลผู้พิการในชุมชน หรือ จัดการศึกษาอาชีพเพิ่มเติมให้กับผู้พิการในชุมชน กิจกรรมเพื่อการมีส่วนร่วมของผู้พิการในชุมชนและให้แสดงศักยภาพของตนเทียบเท่ากับผู้อื่น ฯ
ใส่ใจเขาใส่ใจเรา

โดย คุณภิญญา ภัทรตรัยรัตน นักกายภาพบำบัด

         การให้บริการกายภาพบำบัดในโรคทางทรวงอก ในเด็ก เช่น การเคาะปอดระบายเสมหะ อาจเป็นสิ่งที่ผู้ปกครองเห็นว่ารุนแรง หรือไม่เข้าใจ ทำได้เองยาก นักกายภาบำบัดต้องหาวิธีสร้างความเข้าใจให้ผู้ปกครอง

วัตถุประสงค์

       1 เพื่อลดความกังวลของผู้ปกครอง และสร้างความคุ้นเคยกับการให้บริการ
       2 สร้างความเข้าใจแก่ผู้ปกครองในการดูแล และให้ความร่วมมือในการช่วยฟื้นฟูสภาพปอด

วิธีการ
       1 เมื่อรับคำปรึกษาจากหอผู้ป่วยในเด็ก นักกายภาพบำบัดให้คำแนะนำกระบวนการให้การดูแล และ     วัตถุประสงค์ เช่น จะเคาะปอดเพื่อระบายเสมหะ
       2 สร้างความเข้าใจแก่ผู้ปกครอง โดย ให้ฟังเสียงปอดปกติของผู้ปกครองผ่านstretoscope และ เทียบ  กับเสียงปอดผู้ป่วยเด็ก ด้วยตัวของผู้ปกครองเอง เพื่อให้เข้าใจว่าเสียงที่แตกต่างเกิดจากอะไร ควรดูแลอย่างไร
       3 ฝึกคลำทรวงอกเพื่อประเมินปริมาณเสมหะอย่างง่าย เมื่อต้องกลับไปทำต่อที่บ้าน
       4 ฝึกกำหนดตำแหน่งหาพื้นที่การวางมือเพื่อเคาะปอดให้ผู้ป่วยเด็ก และ หัดเคาะปอดให้ระบายเสมหะได้ดีด้วยตัวผู้ปกครองเอง หรือ ให้ประยุกต์ใช้จุกนมยางเคาะแทนมือ ให้สะดวกในการใช้
       5 ฟังเสียง และ คลำทรวงอกซ้ำ ด้วยตัวผู้ปกครองเองเพื่อให้ประเมินเปรียบเทียบก่อนและหลังการเคาะปอด ให้เห็นแนวโน้มที่ดีและจูงใจให้ผู้ปกครองทำต่อเนื่อง

การเคลื่อนย้ายผู้ป่วยอัมพาต ช่วยเหลือตัวเองได้น้อย ให้ปลอดภัย

แจ้งผู้ป่วย พลิกตัวด้วยผ้าขวางเตียง

สอดเปลตัก

พลิกตัวอีกด้าน

สอดเปลตัก

ล๊อคเปลตัก

ตรวจสอบการล๊อคเปลตัก

เตรียมยกย้ายด้วยเปลตัก

วางบนเปลแบบล้อ

คาดสายรัดบริเวณ อก สะโพก เข่า  ป้องกันตก

ประจำตำแหน่งยกและกำกับการยก1คน

เคลื่นย้ายไปยังตำแหน่งที่ต้องการ

เคลื่อนย้ายขึ้นที่สูง

เคลื่อนย้ายลงที่ต่ำ
 การเคลื่อนย้ายผู้ป่วยอัมพาต ช่วยเหลือตัวเองได้น้อย ให้ปลอดภัย

โดย คุณสงวน คำกอดแก้ว พนักงานผู้ช่วยนักกายภาพบำบัด

วัตถุประสงค์

เพื่อให้การเคลื่อนย้ายผู้ป่วยปลอดภัยมากที่สุด โดยเฉพาะในกลุ่มอัมพาตครึ่งซีกหรืออัมพาตทั้งตัวที่มีความช่วยเหลือตัวเองได้น้อย อาจมีภาวะการเปลี่ยนแปลงของระดับความดันโลหิตเปลี่ยนแปลงได้ง่าย หรือ ตระหนกเมื่อเมื่อเคลื่อนย้ายเปลี่ยนสถานที่

อุปกรณ์ที่จำเป็นสำหรับการเคลื่อนย้ายผู้ป่วย

1.เปลตัก
2.slide bord
3 เปลยก พร้อมสายคาด
4 เตียงปรับระดับได้
ขั้นตอนการเคลื่อนย้าย
1 ผู้ทำการเคลื่อนย้ายทำการแจ้งวัตถุประสงค์ความจำเป็นของการเคลื่อนย้าย สถานที่ที่จะทำการเคลื่อนย้ายไป และลักษณะวิธีการเคลื่อนย้ายแก่ผู้ป่วยรายนั้นๆ เพื่อสร้างความมั่นใจ และ ทำความเข้าใจแก่ผู้ป่วย ให้สามารถเตรียมตัวเตรียมใจทัน
2 พลิกตะแคงตัวผู้ป่วยให้ถูกต้อง โดยรองรับส่วนที่หนักที่สุดของร่างกายโดยใช้การจับผ้าขวางเตียงช่วยในการพลิกตะแคงตัว
3 สอดเปลตักเข้าที่ตัวผู้ป่วยทีละด้าน ตรวจสอบการล็อคให้เรียบร้อย ก่อนให้สัญญาณยกพร้อมกัน
4 ยกผู้ป่วยด้วยเปลตักวางบนเปลยก(เนื่องจากขนาดเปลตักอาจมีความกว้างน้อยกว่าตัวผู้ป่วย อาจสร้างความกังวลแก่ผู้ป่วย เปลยกจะมีขนาดกว้างกว่า) คาดด้วยสายรัด บริเวณอก เอว เข่าทั้งสองข้าง โดยก่อนคาดสายรัดควรรองด้วยผ้าขนหนูเพื่อป้องกันการกดทับมากเกินไป
5 ให้สัญญาณการยกเปลยกพร้อมกันใน 4 ตำแหน่ง
6 เคลื่อนย้ายผู้ป่วยไปยังจุดที่ต้องการโดยให้มีผู้กำกับการเคลื่อนย้าย1คน เพื่อความชัดเจน
7 หากต้องเคลื่อนย้ายจากชั้นบนลงชั้นล่าง ควรกำกับให้ผู้ที่ยกจัดระดับเปลยกให้อยู่ในระดับเดียวกันมากที่สุด
8 เมื่อเคลื่อนย้ายจากเปลมาสู่เตียง ปลดสายรัด และยกผู้ป่วยด้วยเปลตักก่อนนำลงสู่เตียง
9 หากต้องเปลี่ยนเตียงผู้ป่วยตามกิจกรรม เคลื่อนย้ายด้วยกระดานสไลด์ระหว่างเตียง และควรเลือกหรือปรับเตียงให้มีระดับสูงใกล้เคียงกันมากที่สุด โดยมีผู้ช่วยรองรับตัวผู้ป่วยที่ตำแหน่งศีรษะ ลำตัวส่วนสะโพก(โดยใช้การดึงที่ผ้าขวางเตียง) ขาทั้งสองข้าง